O AUTISMO
O autismo é un trastorno xeneralizado do desenvolvemento (TXD) que presenta unha gran variedade de expresións clínicas e resulta de disfuncións multifactoriais no desenvolvemento do sistema nervioso central.
Ademais do trastorno autista, dentro dos TXD atópanse tamén:
- Trastorno de Asperger.
- Trastorno de Rett.
- Trastorno desintegrativo infantil.
- Trastorno xeneralizado do desenvolvemento non especificado.
Os Trastornos do Espectro Autista (TEA) constituen unha perturbación grave e permanente de varias áreas do desenvolvemento. O grado na que esta perturbación afecta ó desenvolvemento varía moito dunhos casos a outros, polo que se fala dun "espectro", é dicir, de diferentes grados de alteración, existindo persoas con maiores ou menores dificultades.
Ademais da variedade de expresións condutuais, existe tamén unha diversidade de niveis intelectuais, oscilando entre o atraso mental profundo e niveis normais ou superiores de intelixencia. Xeralmente teñen boas capacidades nas áreas viso-espaciais (pensamento visual, habilidade para o debuxo, quebracabezas) e tamén de memoria mecánica e de motricidade.
As estimacións epidemiolóxicas previas situaron tradicionalmente a incidencia do trastorno autista entre 2 e 4 persoas por cada 10.000 habitantes, e a do conxunto de trastornos do espectro autista (TEA) entre 21,2 e 35 casos por 10.000 habitantes.
Non obstante, os últimos anos apuntan a un preocupante aumento na súa incidencia, así, estimacións actuais sitúan a prevalencia para o conxunto dos Trastornos do Espectro Autista, según datos dos últimos estudios publicados ó respecto, sitúase en torno a 1 caso de cada 166/500 nacementos.
Non está claro se este progresivo incremento do autismo representa unha maior incidencia ou é efecto das modificacións nos criterios diagnósticos, de que os profesionais teñen maior conciencia do autismo ou se se incrementa debido a diagnósticos pouco estritos.
Por outra banda, o autismo preséntase nunha relación de 4 nenos por cada nena, e atópase en todas as culturas e clases sociais por igual.
As persoas con estes trastornos presentan dificultades en tres áreas principais do seu desenvolvemento:
- Comprensión e interacción social.- Todos os aspectos da comunicación (verbal e non verbal).
- Flexibilidade de pensamento e conduta, incluíndo problemas na capacidade de imaxinación.
Está aceptado pola maioría da comunidade científica a orixe biolóxica destes trastornos e actualmente hai datos suficientes para falar de moitas posibles causas destes: xenética, metabólica, infecciosa... Aínda non hai un tratamento médico para estas alteracións; na actualidade o tratamento educativo é o máis eficaz e, polo tanto, o máis adecuado.
A calidade de vida e futuro das persoas con autismo depende máis do apoio de pais/nais e educadores e da dispoñibilidade permanente de servizos especializados ca da severidade da súa discapacidade inicial. E, sobre todo, dunha actitude favorable por parte da sociedade, que lles permita vivir nunha situación de normalidade.
ÚLTIMAS NOTICIAS
RSS
